Notas sobre variación lingüística dalgunhas formas verbais de pretérito nas cantigas galego-portuguesas (aver, fazer, põer, querer)

Abstract

[Resumo] Unha lingua literaria que se estende por un período cronolóxico de 150 anos, que abranxe xéneros diferentes, territorios diversos e máis de cento cincuenta autores, de nacionalidades varias, presenta inevitabelmente un grao de variación importante. Por máis que os cancioneiros representen “antoloxías” que sofreron un proceso nivelador, e aínda tendo en conta que o trobadorismo galego-portugués se expresa nunha “lingua de escola”, a realidade lingüística das cantigas mostra unha variedade a que tampouco non é allea o carácter dos manuscritos que transmiten os textos, os copistas implicados ou, como parece lóxico, a cronoloxía dos autores das cantigas.