A palabra deseñada e feita a man

Abstract

[Resumo] O ensaio diserta sobre ‘a palabra deseñada e feita a man’ por Uxío Novoneyra, tatando de vencer unha certa neglixencia analítica a respecto da dupla obediencia plástico-escritural de parte da súa produción poética, focando a duplicidade do pensar literario-visual, imprescindíbel na abordaxe da modernidade (non só na Galiza) e incontornábel cando un se pretende aproximar á obra de figuras como, por só citar unha tríada representativa da modernidade galega, Luís Seoane, Reimundo Patiño ou Uxío Novoneyra. De feito, de quen foi considerado moderno e excepcional rapsoda, saliéntase a integración do deseño nos poemas (ou, quizais con maior exactitude, dos poemas no deseño) e o tratamento destes como obxectos extravagantes, tamén plásticos, privilexiando a palabra deseñada así como a súa poderosa concepción e conformación visual que pon á proba as facetas icónicas e plásticas dos elementos constituíntes da escrita.