As cartas en Circe ou o pracer do azul: unha ferramenta revolucionaria

Abstract

[Resumo] O obxectivo principal do presente traballo é analizar o uso do xénero epistolar nunha obra da literatura galega contemporánea: Circe ou o pracer do azul, de Begoña Caamaño. A autora organiza o seu relato a partir da reconstrución dunha hipotética relación epistolar entre Circe e Penélope —amante e esposa, respectivamente, de Ulises—. A través das súas cartas, Caamaño elabora un contradiscurso da canónica Odisea partindo dun punto de vista feminista. Este contradiscurso non se manifesta tan só nesa reescrita do mito, senón que tamén se fai patente no modo en que a autora emprega as epístolas, posto que a súa temática non se pode adscribir ao paradigma da epistolografía convencional de autoría feminina. Neste sentido, ao lle dar voz a esas dúas mulleres, Caamaño consegue traelas das sombras, romper os estereotipos a elas ligados e construír o xénero epistolar como unha ferramenta revolucionaria.