Reimunde, PedroSalazar Villaverde, Hugo2026-09-282026-09-282026-06https://hdl.handle.net/2183/49467[Resumen] Introducción. La lumbalgia y cervicalgia inespecíficas o mecánicas, resultan el 85-90% de todas las algias vertebrales, afectando al 70-85% de la población y siendo las principales causas de discapacidad y absentismo laboral en nuestro entorno, impactando de manera significativa a nivel social, económico y sanitario. Por otro lado, diversas patologías espondilóticas específicas, en especial el dolor radicular secundario a hernias discales compresivas o la estenosis lumbar, presentan también una importante incidencia e impacto en nuestra sociedad. En dichas patologías, las creencias catastrofistas y sobre el dolor sumados a las conductas de evitación de actividad y el sobreuso de tratamientos pasivos, concluyen en una prolongación y perpetuación de la discapacidad y un fracaso en la vuelta a las AVD y laborales del paciente. El ejercicio físico podría ser un recurso terapéutico eficaz y eficiente, tanto desde el punto de vista sanitario como socio-económico, en el tratamiento de dichas patologías. Objetivo. - Realizar una revisión de la literatura científica en relación con la evidencia de utilidad del ejercicio físico en el tratamiento de las patologías espondilóticas. - Redactar un documento sintético con las principales recomendaciones basadas en la evidencia científica que puedan ser utilizadas en nuestras consultas. Material y método. - Revisión de la literatura científica. - Creación de un documento que permita ser “copiado y pegado” con las principales recomendaciones basadas en la evidencia científica. Resultados. Diversos tipos de ejercicio físico han demostrado mejorar el dolor, la funcionalidad y la salud mental en pacientes con patologías espondilóticas, especialmente la lumbalgia y cervicalgia mecánicas. Todavía se desconoce cuál es el tipo de ejercicio físico más adecuado y probablemente no todos los casos requieren el mismo tipo de ejercicio físico. En general, un programa de ejercicio físico que incluya (1) entrenamiento de fuerza (“core”), (2) de flexibilidad y (3) de capacidad aeróbica, podría ser con mucha probabilidad beneficioso. Además, la integración de la actividad física en la vida diaria puede convertirse en un arma terapéutica muy importante. Entre las diferentes, modalidades de ejercicio físico, existe una amplia evidencia de que el entrenamiento de estabilización aborda de forma eficaz las alteraciones fisiopatológicas de los pacientes con lumbalgia y cervicalgias mecánicas, convirtiéndose en un tratamiento etiológico eficaz, habiendo demostrado mejorar la funcionalidad, la impresión global de recuperación, los factores psico-sociales, el dolor axial e irradiado, la fuerza y coordinación muscular y la estabilidad segmentaria. Conclusiones. El ejercicio físico ha demostrado significativamente ser una de las alternativas terapéuticas más relevantes en el tratamiento de la lumbalgia y cervicalgia mecánicas.[Abstract] Background. Non-specific or mechanical low back pain and neck pain account for 85-90% of all spinal pain conditions, affecting 70-85% of the population and representing the leading causes of disability and work absenteeism in our setting, with a significant social, economic, and healthcare impact. Additionally, various specific spondylotic pathologies, particularly radicular pain secondary to compressive disc herniations or lumbar stenosis, also carry a considerable incidence and impact on our society. In these conditions, catastrophizing beliefs about pain, combined with activity avoidance behaviours and overreliance on passive treatments, result in the prolongation and perpetuation of disability, and failure to return to daily activities and work. Physical exercise may represent an effective and efficient therapeutic resource, both from a healthcare and a socio-economic perspective, in the management of these pathologies. Objetive. - To conduct a review of the scientific literature regarding the evidence for the usefulness of physical exercise in the treatment of spondylotic pathologies. - To draft a concise document summarising the main evidence-based recommendations that can be applied in clinical practice. Methods. - Review of the scientific literature. - Development of a copy-and-paste document containing the main evidence-based recommendations. Outcomes. Various types of physical exercise have demonstrated improvements in pain, function, and mental health in patients with spondylotic pathologies, particularly mechanical low back pain and neck pain. The most appropriate type of exercise remains uncertain, and different cases likely require different exercise modalities. In general, a physical exercise programme comprising (1) strength training (core), (2) flexibility training, and (3) aerobic capacity training would in all likelihood be beneficial. Furthermore, the integration of physical activity into daily life may become a highly important therapeutic tool. Among the different exercise modalities, there is extensive evidence that stabilisation training effectively addresses the pathophysiological alterations in patients with mechanical low back pain and neck pain, establishing itself as an aetiological treatment. It has been shown to improve function, global impression of recovery, psychosocial factors, axial and referred pain, muscle strength and coordination, and segmental stability. Conclusions. Physical exercise has been shown to be one of the most relevant therapeutic alternatives in the management of mechanical low back pain and neck pain.[Resumo] Introdución. A lombalxia e cervicalxia inespecíficas ou mecánicas representan o 85-90% de todas as alxias vertebrais, afectando ao 70-85% da poboación e sendo as principais causas de discapacidade e absentismo laboral no noso contorno, con un impacto significativo a nivel social, económico e sanitario. Por outra banda, diversas patoloxías espondilóticas específicas, en especial a dor radicular secundaria a hernias discais compresivas ou a estenose lumbar, presentan tamén unha importante incidencia e impacto na nosa sociedade. Nesas patoloxías, as crenzas catastrofistas e sobre a dor, sumadas ás condutas de evitación da actividade e ao sobreuso de tratamentos pasivos, conclúen nunha prolongación e perpetuación da discapacidade e nun fracaso no retorno ás AVD e laborais do paciente. O exercicio físico podería ser un recurso terapéutico eficaz e eficiente, tanto dende o punto de vista sanitario como socioeconómico, no tratamento desas patoloxías. Obxectivo. - Realizar unha revisión da literatura científica en relación coa evidencia de utilidade do exercicio físico no tratamento das patoloxías espondilóticas. - Redactar un documento sintético coas principais recomendacións baseadas na evidencia científica que poidan ser utilizadas nas nosas consultas. Material e método. - Revisión da literatura científica. - Creación dun documento que permita ser "copiado e pegado" coas principais recomendacións baseadas na evidencia científica. Resultados. Diversos tipos de exercicio físico demostraron mellorar a dor, a funcionalidade e a saúde mental en pacientes con patoloxías espondilóticas, especialmente a lombalxia e cervicalxia mecánicas. Aínda se descoñece cal é o tipo de exercicio máis adecuado e probablemente non todos os casos requiren o mesmo tipo de exercicio físico. En xeral, un programa de exercicio físico que inclúa (1) adestramento de forza ("core"), (2) de flexibilidade e (3) de capacidade aeróbica, podería ser con moita probabilidade beneficioso. Ademais, a integración da actividade física na vida diaria pode converterse nunha arma terapéutica moi importante. Entre as diferentes modalidades de exercicio, existe unha ampla evidencia de que o adestramento de estabilización aborda de forma eficaz as alteracións fisiopatolóxicas dos pacientes con lombalxia e cervicalxias mecánicas, converténdose nun tratamento etiolóxico eficaz, demostrando mellorar a funcionalidade, a impresión global de recuperación, os factores psicosociais, a dor axial e irradiada, a forza e coordinación muscular e a estabilidade segmentaria. Conclusións. O exercicio físico demostrou significativamente ser unha das alternativas terapéuticas máis relevantes no tratamento da lombalxia e cervicalxia mecánicas.spaOs titulares dos dereitos de autor autorizan a visualización do contido desta obra a través de Internet, así como a súa reprodución, gravación en soporte informático ou impresión para uso privado ou con fins de investigación. En ningún caso se permite o uso lucrativo deste documento. Estes dereitos afectan tanto ao resumo da obra como ao seu contido. Los titulares de los derechos de propiedad intelectual autorizan la visualización del contenido de este trabajo a través de Internet, así como su reproducción, grabación en soporte informático o impresión para su uso privado o con fines de investigación. En ningún caso se permite el uso lucrativo de este documento. Estos derechos afectan tanto al resumen del trabajo como a su contenido.Ejercicio físicoPatología de la columnaLumbalgiaCervicalgiaEspondilosisPhysical exerciseSpinal pathologyLow back painNeck painSpondylosisExercicio físicoPatoloxía de columnaLombalxiaCervicalxiaRecomendaciones basadas en la evidencia científica sobre el ejercicio físico en la patología degenerativa de columna: un “copia y pega” para nuestras consultasRecommendations based on scientific evidence regarding physical exercise in degenerative spinal pathology: a “copy and paste” for our primary care consultationRecomendacións baseadas na evidencia científica sobre o exercicio físico na patoloxía dexenerativa da columna vertebral: un “copia e pega” para as nosas consultasbachelor thesisopen access