Paz-Agras, Luz2026-10-272026-10-272015Paz Agras, L. (2015). Explorar los límites. Arte y arquitectura en las exposiciones de las Vanguardias. Diseño Editorial.978-987-3607-76-9https://hdl.handle.net/2183/49991[Resumen] Las Vanguardias de principios del S. XX encuentran en las exposiciones una oportunidad para experimentar con la relación entre objeto artístico y espacio. Las propustas expositivas se convierten en verdaderos proyectos arquitectónicos que actúan como laboratorios de ideas en los que interaccionan de forma directa distintas disciplinas artísticas. El espectador juega un papel activo en la percepción del objeto artístico. A partir de su presencia en la exposición, se pueden testar nuevos conceptos espaciales asimilando, en algunos casos de forma explícita, el concepto de espectador al de usuario-habitante. A través de propuestas de autores como El Lissitzky, Moholy-Nagy, Kiesler o Duchamp, se hace un recorrido por los hallazgos arquitectónicos de sus experiencias expositivas, contagiadas todas ellas del ambiente de efervescencia creativa y de confianza plena en la técnica y el progreso que se vivió en el mundo occidental en el período de entreguerras. Algunos de estos conceptos permanecen en la creación contemporánea, donde siguen conservando el espíritu experimental y apostando por un diálogo entre distintas disciplinas, tema crucial en la arquitectura contemporánea.[Resumo] As vangardas de comezos do século XX atopan nas exposicións unha oportunidade para experimentar coa relación entre o obxecto artístico e o espazo. As propostas expositivas convértense en auténticos proxectos arquitectónicos que actúan como laboratorios de ideas nos que interactúan de forma directa distintas disciplinas artísticas. O espectador desempeña un papel activo na percepción do obxecto artístico. A partir da súa presenza na exposición, poden poñerse á proba novos conceptos espaciais, asimilando, nalgúns casos de maneira explícita, o concepto de espectador ao de usuario-habitante. A través de propostas de autores como El Lissitzky, Moholy-Nagy, Kiesler ou Duchamp, realízase un percorrido polos achados arquitectónicos das súas experiencias expositivas, todas elas contaxiadas polo ambiente de efervescencia creativa e de plena confianza na técnica e no progreso que se viviu no mundo occidental durante o período de entreguerras. Algúns destes conceptos permanecen na creación contemporánea, onde continúan conservando o espírito experimental e apostando polo diálogo entre distintas disciplinas, unha cuestión crucial na arquitectura contemporánea.[Abstract] The avant-garde movements of the early twentieth century found in exhibitions an opportunity to experiment with the relationship between the artistic object and space. Exhibition designs became true architectural projects that functioned as laboratories of ideas in which different artistic disciplines interacted directly. The viewer played an active role in the perception of the artistic object. Through their presence within the exhibition, new spatial concepts could be tested, in some cases explicitly equating the notion of the viewer with that of the user-inhabitant. Through the proposals of authors such as El Lissitzky, Moholy-Nagy, Kiesler, and Duchamp, this work explores the architectural discoveries arising from their exhibition experiments, all shaped by the atmosphere of creative effervescence and the strong faith in technology and progress that characterized the Western world during the interwar period. Some of these concepts remain present in contemporary creative practice, where they continue to preserve an experimental spirit and promote dialogue between different disciplines, a crucial issue in contemporary architecture.spaVanguardias artísticasEspacio expositivoArquitectura experimentalVangardas artísticasEspazo expositivoArtistic avant-gardesExhibition spaceExperimental architectureExplorar los límites: Arte y Arquitectura en las exposiciones de las Vanguardiasbookembargoed access