Tapia-Gómez, Maricarmen2026-06-172026-06-172021-01-20Maricarmen Tapia. La ciudad donde (no) se discrimina. Crítica Urbana. Revista de Estudios Urbanos y Territoriales Vol.4 núm.16 No Discriminación A Coruña: Crítica Urbana, enero 2021.2605-3276https://hdl.handle.net/2183/48600[Resumen] El texto analiza cómo las ciudades actuales han sido configuradas a través de políticas urbanas y culturales que reproducen la discriminación, la desigualdad y la segregación socioespacial. Las movilizaciones sociales, feministas y antirracistas evidencian la necesidad de un cambio estructural, ya que no es posible mantener una postura neutral frente a la discriminación. La autora plantea que esta discriminación es también cultural y estructural, y que todos participamos en ella de manera consciente o inconsciente. Para avanzar, propone romper el ciclo discriminador reconociendo nuestra implicación en el sistema y analizando críticamente las políticas públicas y sus efectos sobre las ciudades. Además, subraya la importancia de los derechos humanos como base para el urbanismo, cuestionando si la planificación urbana garantiza realmente la igualdad en el acceso a servicios, espacios y oportunidades. Finalmente, introduce la perspectiva de la ciudad de los cuidados, que replantea el urbanismo tradicional centrado en el trabajo y propone organizar la ciudad en función de las necesidades de la vida cotidiana, como la crianza, la salud o la educación, promoviendo proximidad, equidad y justicia social.[Resumo] O texto analiza como as cidades actuais foron configuradas por políticas urbanas e culturais que reproducen a discriminación, a desigualdade e a segregación socioespacial. As mobilizacións sociais, feministas e antirracistas mostran a necesidade dun cambio estrutural, xa que non é posible manter unha posición neutral fronte á discriminación. A autora destaca que esta tamén ten unha base cultural e estrutural na que todas as persoas participan. Para avanzar, propón romper o ciclo discriminador asumindo esta realidade e analizando criticamente as políticas públicas e o seu impacto. Ademais, subliña a importancia dos dereitos humanos como base da planificación urbana, cuestionando se realmente se garante a igualdade no acceso a servizos e espazos. Finalmente, introduce a perspectiva da cidade dos coidados, que propón reorganizar a cidade arredor das necesidades da vida cotiá, como o coidado, a saúde ou a educación, promovendo proximidade e equidade.[Abstrac] The text examines how current cities have been shaped by urban policies and cultural frameworks that reproduce discrimination, inequality, and socio-spatial segregation. Social, feminist, and anti-racist movements highlight the urgent need for structural change, as neutrality in the face of discrimination is not an option. The author argues that discrimination is both structural and cultural, and that individuals participate in its reproduction, consciously or unconsciously. To address this, she proposes breaking the cycle of discrimination by acknowledging this condition and critically evaluating public policies and their impacts. She also emphasizes human rights as a guiding framework for urban planning, questioning whether cities truly ensure equal access to services and opportunities. Finally, the concept of a care-centered city is introduced, advocating for a shift away from production-focused urban models toward one organized around everyday life needs, such as care, education, and health, fostering proximity and social equity.spaAttribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Internationalhttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/DiscriminaciónUrbanismoDerechos humanosCiudad de los cuidadosDereitos humanosCidade dos coidadosDiscriminationUrban planningHuman rightsCare-centered cityLa ciudad donde (no) se discriminajournal articleopen access