Use this link to cite:
https://hdl.handle.net/2183/49702 Oxigenoterapia de alto flujo en pacientes pediátricos con bronquiolitis: una revisión bibliográfica
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
García Tubío, Marta
Advisors
Pérez Taboada, Mónica Aurora
Other responsabilities
Journal Title
Bibliographic citation
Type of academic work
Academic degree
Abstract
[Resumen] Introducción: La bronquiolitis es una de las enfermedades respiratorias
más frecuentes en pediatría y constituye una importante causa de
hospitalización en lactantes menores de dos años. En casos moderados y
graves los pacientes pueden necesitar soporte respiratorio, destacando
cada vez más la oxigenoterapia de alto flujo con cánula nasal. Sin
embargo, a pesar de su uso creciente, todavía existen dudas sobre su
efectividad.
Objetivo: Analizar a través de una revisión bibliográfica la evidencia
científica sobre la eficacia y seguridad de la oxigenoterapia de alto flujo
con cánula nasal en pacientes pediátricos con bronquiolitis además del
papel de la enfermería en el manejo de la misma, identificando factores
predictivos de fracaso terapéutico, complicaciones asociadas y protocolos
y guías clínicas existentes.
Metodología: Se realizó una búsqueda bibliográfica en las bases de
datos PubMed, Scopus Dialnet y LILACS. Tras aplicar los criterios de
inclusión y exclusión, finalmente se seleccionaron 7 artículos para llevar a
cabo esta revisión.
Discusión: Aunque algunos autores evidencian una mejoría respiratoria
más rápida, no se observan diferencias claras frente a la oxigenoterapia
convencional. Destaca el posible sobreuso de la terapia y la falta de
protocolos estandarizados. La enfermería tiene un papel fundamental en
la monitorización y detección precoz de complicaciones y signos de
fracaso terapéutico.
Conclusión: Dicha terapia es segura y bien tolerada por los pacientes
pediátricos. Aunque mejora rápidamente el patrón respiratorio, su uso rutinario no está justificado. La gravedad clínica inicial, la hipercapnia y la
ausencia de mejoría precoz son factores predictivos de fracaso
terapéutico. Además, el papel de enfermería es fundamental, siendo
necesaria una mayor formación y protocolización de la terapia.
[Resumo] Introdución: A bronquiolite é unha das enfermedades respiratorias máis frecuentes en pediatría e constitúe unha importante causa de hospitalizacións en lactantes menores de dous anos. En casos moderados e graves os pacientes poden necesitar soporte respiratorio, descatando cada vez máis a osixenoterapia de alto fluxo con cánula nasal. Sen embargo, a pesar do seu crecente uso, todavía existen dúbidas sobre a sua efectividade. Obxectivos: Analizar mediante unha revisión bibliográfica a evidencia científica sobre a eficacia e seguridade da osixenoterapia de alto fluxo con cánula nasal en pacientes pediátricos con bronquiolite, ademáis do papel da enfermaría no manexo da mesma, identificando factores predictivos de fracaso terapéutico, complicacións asociadas e protocolos e guías existentes. Metodoloxía: Realizouse unha búsqueda bibliográfica nas bases de datos PubMed, Scopus Dialnet e LILACS. Tras aplicar os criterios de inclusión e exclusión, finalmente seleccionáronse 7 artigos para levar a cabo esta revisión. Discusión: Malía que algúns autores evidencian unha melloría respiratoria máis rápida, non se observaron diferencias claras fronte a osixenoterapia convencional. Destaca o posible sobreuso da terapia e a falta de protocolos estandarizados. A enfermaría realiza un papel fundamental na monitorización e detección precoz de complicacións e signos de fracaso terapéutico. Conclusions: Dita terapia é segura e ben tolerada polos pacientes pediátricos. Aínda que mellora rápidamente o patrón respiratorio, o seu uso rutinario non esta xustificado. A gravedade clínica inicial, a hipercapnia e a ausencia de melloría precoz son factores predictivos de fracaso terapéutico. Ademáis o papel da enfermaría é fundamental, sendo necesaria unha maior formación e protocolización da terapia.
[Abstract] Introduction: Bronchiolitis is one of the most common respiratory diseases in pediatrics and an important cause of hospitalization in infants under two years of age. In moderate and severe cases, patients may require respiratory support, with high-flow nasal cannula oxygen therapy becoming increasingly common. However, despite its growing use, there are still doubts about its effectiveness. Objective: To analyze, through a literature review, the scientific evidence regarding the efficacy and safety of high-flow nasal cannula oxygen therapy in pediatric patients with bronchiolitis, as well as the role of nursing in its management, identifying predictive factors of therapeutic failure, associated complications, and existing protocols and clinical guidelines. Methodology: A literature search was carried out in the PubMed, Scopus, Dialnet, and LILACS databases. After applying the inclusion and exclusion criteria, 7 articles were finally selected for this review. Discussion: Although some authors report faster respiratory improvement, no clear differences were observed compared to conventional oxygen therapy. The possible overuse of this therapy and the lack of standardized protocols are noteworthy. Nursing plays a fundamental role in monitoring and early detection of complications and signs of therapeutic failure. Conclusion: This therapy is safe and well tolerated by pediatric patients. Although it rapidly improves the respiratory pattern, its routine use is not justified. Initial clinical severity, hypercapnia, and the absence of early improvement are predictive factors of therapeutic failure. Furthermore, the role of nursing is essential, making greater training and standardization of the therapy necessary.
[Resumo] Introdución: A bronquiolite é unha das enfermedades respiratorias máis frecuentes en pediatría e constitúe unha importante causa de hospitalizacións en lactantes menores de dous anos. En casos moderados e graves os pacientes poden necesitar soporte respiratorio, descatando cada vez máis a osixenoterapia de alto fluxo con cánula nasal. Sen embargo, a pesar do seu crecente uso, todavía existen dúbidas sobre a sua efectividade. Obxectivos: Analizar mediante unha revisión bibliográfica a evidencia científica sobre a eficacia e seguridade da osixenoterapia de alto fluxo con cánula nasal en pacientes pediátricos con bronquiolite, ademáis do papel da enfermaría no manexo da mesma, identificando factores predictivos de fracaso terapéutico, complicacións asociadas e protocolos e guías existentes. Metodoloxía: Realizouse unha búsqueda bibliográfica nas bases de datos PubMed, Scopus Dialnet e LILACS. Tras aplicar os criterios de inclusión e exclusión, finalmente seleccionáronse 7 artigos para levar a cabo esta revisión. Discusión: Malía que algúns autores evidencian unha melloría respiratoria máis rápida, non se observaron diferencias claras fronte a osixenoterapia convencional. Destaca o posible sobreuso da terapia e a falta de protocolos estandarizados. A enfermaría realiza un papel fundamental na monitorización e detección precoz de complicacións e signos de fracaso terapéutico. Conclusions: Dita terapia é segura e ben tolerada polos pacientes pediátricos. Aínda que mellora rápidamente o patrón respiratorio, o seu uso rutinario non esta xustificado. A gravedade clínica inicial, a hipercapnia e a ausencia de melloría precoz son factores predictivos de fracaso terapéutico. Ademáis o papel da enfermaría é fundamental, sendo necesaria unha maior formación e protocolización da terapia.
[Abstract] Introduction: Bronchiolitis is one of the most common respiratory diseases in pediatrics and an important cause of hospitalization in infants under two years of age. In moderate and severe cases, patients may require respiratory support, with high-flow nasal cannula oxygen therapy becoming increasingly common. However, despite its growing use, there are still doubts about its effectiveness. Objective: To analyze, through a literature review, the scientific evidence regarding the efficacy and safety of high-flow nasal cannula oxygen therapy in pediatric patients with bronchiolitis, as well as the role of nursing in its management, identifying predictive factors of therapeutic failure, associated complications, and existing protocols and clinical guidelines. Methodology: A literature search was carried out in the PubMed, Scopus, Dialnet, and LILACS databases. After applying the inclusion and exclusion criteria, 7 articles were finally selected for this review. Discussion: Although some authors report faster respiratory improvement, no clear differences were observed compared to conventional oxygen therapy. The possible overuse of this therapy and the lack of standardized protocols are noteworthy. Nursing plays a fundamental role in monitoring and early detection of complications and signs of therapeutic failure. Conclusion: This therapy is safe and well tolerated by pediatric patients. Although it rapidly improves the respiratory pattern, its routine use is not justified. Initial clinical severity, hypercapnia, and the absence of early improvement are predictive factors of therapeutic failure. Furthermore, the role of nursing is essential, making greater training and standardization of the therapy necessary.
Description
Editor version
Rights
Os titulares dos dereitos de autor autorizan a visualización do contido desta obra a través de Internet, así como a súa reprodución, gravación en soporte informático ou impresión para uso privado ou con fins de investigación. En ningún caso se permite o uso lucrativo deste documento. Estes dereitos afectan tanto ao resumo da obra como ao seu contido. Los titulares de los derechos de propiedad intelectual autorizan la visualización del contenido de este trabajo a través de Internet, así como su reproducción, grabación en soporte informático o impresión para su uso privado o con fines de investigación. En ningún caso se permite el uso lucrativo de este documento. Estos derechos afectan tanto al resumen del trabajo como a su contenido.

