Estudio del impacto de la Terapia Miofuncional Orofacial con Ejercicio Terapéutico sobre la sintomatología de la Apnea Obstructiva del Sueño. Revisión bibliográfica.

Loading...
Thumbnail Image

Identifiers

Publication date

Authors

Rodríguez Francisco, Daniela Albani

Other responsabilities

Journal Title

Bibliographic citation

Type of academic work

Academic degree

Abstract

[Resumen] Introducción: La Apnea Obstructiva del Sueño (AOS) es un trastorno respiratorio del sueño caracterizado por episodios recurrentes de obstrucción parcial o completa de la vía aérea superior, que ocasionan hipoxia intermitente, fragmentación del sueño y deterioro de la calidad de vida. Su prevalencia ha aumentado en los últimos años, asociándose con un mayor riesgo de enfermedades cardiovasculares y metabólicas. El tratamiento estándar es la presión positiva continua en la vía aérea (CPAP), aunque su uso se ve limitado por la baja tolerancia y adherencia de los pacientes. Ante esta problemática, la terapia miofuncional orofacial (TMO) se plantea como una alternativa o complemento prometedor, al centrarse en el fortalecimiento y la coordinación de la musculatura orofacial y orofaríngea. Objetivo: Evaluar la eficacia de la TMO, sola o combinada con otros tratamientos, en la reducción de la sintomatología de la AOS en población adulta. Material y método: Se realizó una revisión bibliográfica en las bases de datos PubMed, Scopus, Cochrane y PEDro, incluyendo estudios publicados en los últimos diez años en inglés y español. Se seleccionaron 12 artículos (revisiones sistemáticas, metaanálisis, ensayos clínicos aleatorizados y estudios de caso) que analizaron población adulta con AOS leve a severa tratada mediante TMO sola o asociada a otras modalidades terapéuticas. Resultados: La mayoría de los estudios revisados mostraron una reducción significativa del índice de apnea-hipopnea (IAH), con disminuciones promedio entre 8,8 y 15,9 eventos por hora, y mejoras en la somnolencia diurna, la calidad del sueño y la fuerza de la musculatura orofacial. La combinación de TMO con CPAP potencia estos efectos, mientras que su asociación con dispositivos de avance mandibular presenta resultados menos concluyentes. Conclusiones: La TMO constituye una intervención eficaz, segura y no invasiva que puede mejorar la calidad de vida de los pacientes con AOS, especialmente en aquellos con baja adherencia al CPAP. No obstante, la heterogeneidad de los protocolos de intervención y las limitaciones metodológicas de los estudios disponibles justifican la necesidad de nuevas investigaciones que permitan estandarizar y consolidar su aplicación clínica.
[Resumo] Introdución: A Apnea Obstrutiva do Sono (AOS) é un trastorno respiratorio do sono caracterizado por episodios recorrentes de obstrución parcial ou completa da vía aérea superior, que ocasionan hipoxia intermitente, fragmentación do sono e deterioro da calidade de vida. A súa prevalencia aumentou nos últimos anos, asociándose cun maior risco de enfermidades cardiovasculares e metabólicas. O tratamento estándar é a presión positiva continua na vía aérea (CPAP), aínda que o seu uso se ve limitado pola baixa tolerancia e adherencia dos pacientes. Ante esta problemática, a terapia miofuncional orofacial (TMO) preséntase como unha alternativa ou complemento prometedor, ao centrarse no fortalecemento e coordinación da musculatura orofacial e orofarínxea. Obxectivo: Avaliar a eficacia da TMO, soa ou combinada con outros tratamentos, na redución da sintomatoloxía da AOS en poboación adulta. Material e método: Realizouse unha revisión bibliográfica nas bases de datos PubMed, Scopus, Cochrane e PEDro, incluíndo estudos publicados nos últimos dez anos en inglés e español. Seleccionáronse 12 artigos (revisións sistemáticas, metaanálises, ensaios clínicos aleatorizados e estudos de caso) que analizaron poboación adulta con AOS leve a severa tratada mediante TMO soa ou asociada a outras modalidades terapéuticas. Resultados: A maioría dos estudos revisados amosaron unha redución significativa do índice de apnea-hipopnea (IAH), con diminucións promedio entre 8,8 e 15,9 eventos por hora, e melloras na somnolencia diurna, na calidade do sono e na forza da musculatura orofacial. A combinación de TMO con CPAP potencia estes efectos, mentres que a súa asociación con dispositivos de avance mandibular presenta resultados menos concluintes. Conclusións: A TMO constitúe unha intervención eficaz, segura e non invasiva que pode mellorar a calidade de vida dos pacientes con AOS, especialmente naqueles con baixa adherencia ao CPAP. Non obstante, a heteroxeneidade dos protocolos de intervención e as limitacións metodolóxicas dos estudos dispoñibles xustifican a necesidade de novas investigacións que permitan estandarizar e consolidar a súa aplicación clínica.
[Abstract] Introduction: Obstructive Sleep Apnea (OSA) is a sleep-related breathing disorder characterized by recurrent episodes of partial or complete obstruction of the upper airway, leading to intermittent hypoxia, sleep fragmentation, and impaired quality of life. Its prevalence has increased in recent years, being associated with a higher risk of cardiovascular and metabolic diseases. The standard treatment is continuous positive airway pressure (CPAP), although its use is limited by patients’ low tolerance and adherence. In this context, orofacial myofunctional therapy (OMT) emerges as a promising alternative or complementary approach, focusing on strengthening and coordinating the orofacial and oropharyngeal muscles. Objective: To evaluate the effectiveness of OMT, alone or in combination with other treatments, in reducing OSA symptoms in the adult population. Material and Methods: A literature review was conducted in PubMed, Scopus, Cochrane, and PEDro databases, including studies published in the last ten years in English and Spanish. Twelve articles (systematic reviews, meta-analyses, randomized clinical trials, and case studies) were selected, analyzing adult populations with mild to severe OSA treated with OMT alone or combined with other therapeutic modalities. Results: Most of the reviewed studies reported a significant reduction in the apnea-hypopnea index (AHI), with average decreases ranging from 8.8 to 15.9 events per hour, along with improvements in daytime sleepiness, sleep quality, and orofacial muscle strength. The combination of OMT with CPAP enhances these effects, whereas its association with mandibular advancement devices shows less conclusive results. Conclusions: OMT represents an effective, safe, and non-invasive intervention that can improve the quality of life of patients with OSA, particularly in those with low adherence to CPAP. However, the heterogeneity of intervention protocols and the methodological limitations of available studies justify the need for further research to standardize and strengthen its clinical application.

Description

Editor version

Rights

Os titulares dos dereitos de autor autorizan a visualización do contido desta obra a través de Internet, así como a súa reprodución, gravación en soporte informático ou impresión para uso privado ou con fins de investigación. En ningún caso se permite o uso lucrativo deste documento. Estes dereitos afectan tanto ao resumo da obra como ao seu contido. Los titulares de los derechos de propiedad intelectual autorizan la visualización del contenido de este trabajo a través de Internet, así como su reproducción, grabación en soporte informático o impresión para su uso privado o con fines de investigación. En ningún caso se permite el uso lucrativo de este documento. Estos derechos afectan tanto al resumen del trabajo como a su contenido.