La adopción : historia del amparo socio-jurídico del menor

Abstract

[Resumen] La presente Tesis Doctoral contribuye al estudio de la significación y utilidad social de la paternidad adoptiva desde una perspectiva histórico-comparada, multidisciplinar y bajo los paradigmas de la Sociología del Derecho y de la Ciencia Política, abordando el nexo común existente entre su finalidad sucesoria (destinada a matrimonios que no podían o carecían de descendientes legítimos) y la función social de protección a la infancia desvalida y desamparada en el devenir histórico de las principales culturas y etapas socio-jurídicas de la Humanidad: Mesopotamia, Egipto, Grecia, Roma, la Edad Media, la Etapa Codificadora y en la Edad Contemporánea. Asimismo, hemos abordado el estudio de la paternidad adoptiva como un “fenómeno sociológico” realizando un novedoso análisis sobre su cosificación (adoptado como objeto -res-) al utilizarse como un instrumento de compromiso político, bélico, propagandístico, movilizador de masas, ideológico, de prestación de servicios (idem al matrimonio), religioso para perpetuar el culto doméstico familiar (Grecia y Roma), económico-patrimonial para transmitir bienes indivisibles “res extra commercium” y como un mecanismo transnacional para subvenir y auxiliar a los miles de huérfanos de los conflictos bélicos: I Guerra Mundial, Guerra Civil española, II Guerra Mundial, Guerra Civil griega y Guerra de Corea.

[Resumo] A presente tese de doutoramento contribúe ao estudo da significación e utilidade social da paternidade adoptiva desde unha perspectiva histórico-comparada, multidisciplinar e baixo os paradigmas da Socioloxía do Dereito e da Ciencia Política, abordando o nexo común existente entre a súa finalidade sucesoria (destinada a matrimonios que non podían ou carecían de descendentes lexítimos) e a función social de protección á infancia desvalida e desamparada no devir histórico das principais culturas e etapas socio-xurídicas da humanidade: Mesopotamia, Exipto, Grecia, Roma, a Idade Media, a Etapa Codificadora e na Idade Contemporánea. Así mesmo, abordamos o estudo da paternidade adoptiva como un “fenómeno sociolóxico” realizando unha nova análise sobre a súa cousificación (adoptado como obxecto -res-) ao se utilizar como un instrumento de compromiso político, bélico, propagandístico, mobilizador de masas, ideolóxico, de prestación de servizos (idem ao matrimonio), relixioso para perpetuar o culto doméstico familiar (Grecia e Roma), económico-patrimonial para transmitir bens indivisibles res extra commercium e como un mecanismo transnacional para socorrer e auxiliar os miles de orfos dos conflitos bélicos: I Guerra Mundial, Guerra Civil española, II Guerra Mundial, Guerra Civil grega e Guerra de Corea.

[Abstract] A presente tese de doutoramento contribúe ao estudo da significación e utilidade social da paternidade adoptiva desde unha perspectiva histórico-comparada, multidisciplinar e baixo os paradigmas da Socioloxía do Dereito e da Ciencia Política, abordando o nexo común existente entre a súa finalidade sucesoria (destinada a matrimonios que non podían ou carecían de descendentes lexítimos) e a función social de protección á infancia desvalida e desamparada no devir histórico das principais culturas e etapas socio-xurídicas da humanidade: Mesopotamia, Exipto, Grecia, Roma, a Idade Media, a Etapa Codificadora e na Idade Contemporánea. Así mesmo, abordamos o estudo da paternidade adoptiva como un “fenómeno sociolóxico” realizando unha nova análise sobre a súa cousificación (adoptado como obxecto -res-) ao se utilizar como un instrumento de compromiso político, bélico, propagandístico, mobilizador de masas, ideolóxico, de prestación de servizos (idem ao matrimonio), relixioso para perpetuar o culto doméstico familiar (Grecia e Roma), económico-patrimonial para transmitir bens indivisibles res extra commercium e como un mecanismo transnacional para socorrer e auxiliar os miles de orfos dos conflitos bélicos: I Guerra Mundial, Guerra Civil española, II Guerra Mundial, Guerra Civil grega e Guerra de Corea.