Evolución en la gestión de residuos: del desguace al reciclaje de buques, con especial referencia al convenio de Hong Kong

UDC.coleccionTeses
UDC.titulacionPrograma Oficial de Doutoramento en Enerxía e Propulsion Mariña
dc.contributor.advisorDíaz-de-la-Rosa, Angélica
dc.contributor.authorPrieto-Cabo, Verónica
dc.date.accessioned2026-03-02T19:49:43Z
dc.date.available2026-03-02T19:49:43Z
dc.date.issued2025
dc.description.abstract[Resumen]El reciclaje de buques, como punto final del ciclo de vida de una embarcación, encierra tensiones difíciles de ignorar. Por un lado, existe un consenso creciente sobre la necesidad de adoptar prácticas más responsables. Por otro, la realidad en ciertas regiones, en particular el sur de Asia, refleja desigualdades profundas: marcos normativos poco exigentes, residuos peligrosos mal gestionados y condiciones laborales que plantean serias dudas éticas. Este trabajo no pretende ofrecer una solución definitiva al problema, pero sí acercarse con detalle al mismo. A través de un enfoque cualitativo, se examinan textos normativos, datos sectoriales y estudios técnicos. También se contrastan modelos regulatorios y tecnológicos, prestando atención a las diferencias entre aquellos ámbitos más desarrollados y otros más precarios. De forma complementaria, se explora el potencial, todavía incipiente, de herramientas de nuevas tecnologías, como la inteligencia artificial entre otras, para mejorar los procesos actuales. Más que conclusiones cerradas, se proponen posibles líneas de trabajo: prácticas que podrían replicarse, otras que deberían evitarse, y algunas preguntas que aún necesitan respuestas. Esta tesis busca, en definitiva, contribuir al debate sobre cómo avanzar hacia un modelo de reciclaje naval técnicamente viable, ambientalmente responsable y socialmente más equitativo.
dc.description.abstract[Resumo] A reciclaxe de buques, como punto final do ciclo de vida dunha embarcación, encerra tensións difíciles de ignorar. Por unha banda, existe un consenso crecente sobre a necesidade de adoptar prácticas máis responsables. Por outra, a realidade en determinadas rexións, en particular, o sur de Asia, segue reflectindo fondas desigualdades: marcos normativos pouco esixentes, residuos perigosos mal xestionados e condicións laborais que expoñen serias preocupacións éticas. Esta tese non pretende ofrecer unha solución definitiva, senón achegarse con detalle ao problema. A través dun enfoque cualitativo, examínanse textos normativos, datos do sector e informes técnicos. Tamén se contrastan modelos regulatorios e tecnolóxicos, prestando atención ás diferenzas entre contextos máis desenvolvidos e outros máis precarios. De maneira complementaria, explórase o potencial, aínda incipiente, e novas tecnoloxías, como a intelixencia artificial entre outras, para mellorar os procesos actuais. Máis que conclusións pechadas, propóñense liñas posibles: prácticas que se poderían replicar, outras que convén evitar e algunhas preguntas que aínda precisan respostas. En definitiva, esta tese busca contribuír ao debate sobre como avanzar cara a un modelo de reciclaxe naval viable dende o punto de vista técnico, ambientalmente responsable e socialmente máis xusto.
dc.description.abstract[Abstract] Ship recycling, as the final stage in a vessel’s life cycle, involves tensions that are difficult to overlook. On the one hand, there is growing consensus on the need to adopt more responsible practices. On the other, the reality in certain regions, particularly South Asia, reveals profound inequalities: weak regulatory frameworks, poorly managed hazardous waste, and working conditions that raise serious ethical concerns. This work does not aim to offer a definitive solution to the problem, but rather to approach it in detail. Through a qualitative methodology, it examines legal texts, sectoral data, and technical studies. It also contrasts regulatory and technological models, paying attention to the differences between more developed contexts and others that remain precarious. In addition, it explores the still-emerging potential of new technology tools, such as artificial intelligence among others, is explored to improve current processes. Rather than presenting definitive conclusions, this thesis proposes possible lines of action: practices that could be replicated, others that should be avoided, and questions that still demand answers. Ultimately, it seeks to contribute to the debate on how to move towards a ship recycling model that is technically feasible, environmentally sound, and socially fairer
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/2183/47552
dc.language.isospa
dc.rightsAttribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Internationalen
dc.rights.accessRightsembargoed access
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/
dc.subjectConvenio de Hong Kong
dc.subjectConvenio de Basilea
dc.subjectSostenibilidad ambiental
dc.subjectDismantling
dc.subjectRecycling
dc.subjectShipbreaking
dc.subjectShip recycling
dc.subjectBuques
dc.subjectSur de Asia,
dc.subjectReciclaje naval
dc.titleEvolución en la gestión de residuos: del desguace al reciclaje de buques, con especial referencia al convenio de Hong Kong
dc.typedoctoral thesis
dspace.entity.typePublication
relation.isAdvisorOfPublicationc46da9c7-f499-4172-bab7-b878b42a3d51
relation.isAdvisorOfPublication.latestForDiscoveryc46da9c7-f499-4172-bab7-b878b42a3d51
relation.isAuthorOfPublication7fa24a33-ed97-401c-bae1-b60fd54113d6
relation.isAuthorOfPublication.latestForDiscovery7fa24a33-ed97-401c-bae1-b60fd54113d6

Files

Original bundle

Now showing 1 - 1 of 1
Loading...
Thumbnail Image
Name:
PrietoCabo_Veronica_TD_2025.pdf
Size:
1.58 MB
Format:
Adobe Portable Document Format