Use this link to cite:
http://hdl.handle.net/2183/19188 Estadificación quirúrgica de la axila en la mujer con cáncer de mama durante el periodo 1999-2015: análisis de su evolución técnica y estudio de su impacto en la supervivencia libre de enfermedad, supervivencia global y morbilidad postoperatoria
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Other responsabilities
Journal Title
Bibliographic citation
Type of academic work
Academic degree
Abstract
[Resumen]
Introducción. El tratamiento axilar en el cáncer de mama ha evolucionado durante los últimos
20 años desde la indicación sistemática de una linfadenectomía axilar (LA) a la biopsia de ganglio
centinela (BGC) y, más recientemente, hacia la supresión de la LA en pacientes con ganglio
centinela (GC) metastásico. Este estudio analiza la evolución en los procedimientos para la
estadificación axilar y su impacto en términos de supervivencia y linfedemas.
Pacientes y Método. Estudio retrospectivo de las pacientes intervenidas quirúrgicamente en
tres periodos de tiempo definidos por la introducción de la BGC y los criterios ACOSOG Z0011.
Resultados. La indicación de la linfadenectomía axilar (LA) disminuyó progresivamente (del
100% al 30%) y en consecuencia las LA fútiles (del 60% al 10%), particularmente en las pacientes
con una cirugía primaria conservadora. El tamaño tumoral y la afectación ganglionar son los
factores pronósticos más importante para la supervivencia global (SG). Los cambios en los
métodos de estadificación ganglionar no modificaron la supervivencia. La radioterapia axilar
(RA) permitió un similar control de la enfermedad en estas pacientes que asociaban factores de
riesgo. La LA es el principal factor de riesgo para un linfedema.
Conclusión. La modificación de los criterios para la indicación de una LA reduce el porcentaje de
LA fútiles, sin comprometer la supervivencia y con una menor morbilidad. La RA puede ser una
alternativa a la LA en aquellas pacientes con factores de riesgo y afectación ganglionar.
[Resumo] Introdución. O tratamento axilar no cancro de mama evolucionou ao longo dos últimos 20 anos, dende a indicación sistemática dunha LA ata unha BGC e, máis recentemente, ata a supresión da LA en pacientes con GC metastático. O presente estudo analiza a evolución nos procedementos para a estadificación axilar e o seu impacto na supervivencia e linfedema. Pacientes e Método. Estudo retrospectivo dos pacientes operados en tres períodos de tempo definidos pola introdución do BGC e criterios ACOSOG Z0011. Resultados. A indicación da LA diminuíu progresivamente (do 100% ao 30%) e, polo tanto, a LA fútil (do 60% ao 10%), especialmente no grupo de cirurxía primaria conservadora. O tamaño tumoral e o compromiso dos linfonodos son os factores pronósticos máis importantes para a supervivencia global. Os cambios nos métodos da estadificación non modificaron a supervivencia. A RA logrou un control da enfermidade semellante nestas pacientes con factores de risco asociados. A LA é o principal factor de risco para o linfedema. Conclusión. A modificación dos criterios de indicación dunha LA reduce a porcentaxe de LA fútiles, sen comprometer a supervivencia e cunha menor morbilidade. A RA pode ser unha alternativa á LA naquelas pacientes con factores de risco e afección ganglionar.
[Abstract] Introdution. Axillary treatment in breast cancer has evolved over the past years from the systematic indication of axillary lymph node dissection (ALND) to sentinel lymph node biopsy (SLNB) and, more recently, to the suppression of ALND with metastasic sentinel lymph node. This study analyzes the evolution of axillary staging procedures and its impact on survival and lymphedema. Patients and Method. Retrospective study of surgical patients in three time periods defined by the introduction of sentinel lymph node biopsy and the ACOSOG Z0011 criteria. Results. The indication of ALND progressively decreased (from 100% to 30%) and futile ALND (from 60% to 10%), particularly in patients with conservative primary surgery. Tumor size and nodal involment are the most important prognostic factors for overall survival. Changes in lymph node staging methods did not modify survival. Axillary radiotherapy allowed a similar control of the disease in these patients that associated risk factors. ALND is the main risk factor for lymphedema. Conclusion. The modification of the criteria for an ALND reduces futile ALND, without compromising survival with lower morbidity. Axillary radiotherapy can be an alternative to ALND in those patients with risk factors and lymph node involment.
[Resumo] Introdución. O tratamento axilar no cancro de mama evolucionou ao longo dos últimos 20 anos, dende a indicación sistemática dunha LA ata unha BGC e, máis recentemente, ata a supresión da LA en pacientes con GC metastático. O presente estudo analiza a evolución nos procedementos para a estadificación axilar e o seu impacto na supervivencia e linfedema. Pacientes e Método. Estudo retrospectivo dos pacientes operados en tres períodos de tempo definidos pola introdución do BGC e criterios ACOSOG Z0011. Resultados. A indicación da LA diminuíu progresivamente (do 100% ao 30%) e, polo tanto, a LA fútil (do 60% ao 10%), especialmente no grupo de cirurxía primaria conservadora. O tamaño tumoral e o compromiso dos linfonodos son os factores pronósticos máis importantes para a supervivencia global. Os cambios nos métodos da estadificación non modificaron a supervivencia. A RA logrou un control da enfermidade semellante nestas pacientes con factores de risco asociados. A LA é o principal factor de risco para o linfedema. Conclusión. A modificación dos criterios de indicación dunha LA reduce a porcentaxe de LA fútiles, sen comprometer a supervivencia e cunha menor morbilidade. A RA pode ser unha alternativa á LA naquelas pacientes con factores de risco e afección ganglionar.
[Abstract] Introdution. Axillary treatment in breast cancer has evolved over the past years from the systematic indication of axillary lymph node dissection (ALND) to sentinel lymph node biopsy (SLNB) and, more recently, to the suppression of ALND with metastasic sentinel lymph node. This study analyzes the evolution of axillary staging procedures and its impact on survival and lymphedema. Patients and Method. Retrospective study of surgical patients in three time periods defined by the introduction of sentinel lymph node biopsy and the ACOSOG Z0011 criteria. Results. The indication of ALND progressively decreased (from 100% to 30%) and futile ALND (from 60% to 10%), particularly in patients with conservative primary surgery. Tumor size and nodal involment are the most important prognostic factors for overall survival. Changes in lymph node staging methods did not modify survival. Axillary radiotherapy allowed a similar control of the disease in these patients that associated risk factors. ALND is the main risk factor for lymphedema. Conclusion. The modification of the criteria for an ALND reduces futile ALND, without compromising survival with lower morbidity. Axillary radiotherapy can be an alternative to ALND in those patients with risk factors and lymph node involment.
Description
Editor version
Rights
Atribución-NoComercial 3.0 España








