Ciencia Pos Normal e a xestión de áreas protexidas: aproximacións iniciais con Unidades de Conservación

Abstract

[Resumo] O texto trata de expor um esforço inicial de aproximação das proposições sobre a Ciência Pós-Normal (CPN) e sua comunidade ampliada de pares com algumas noções escolhidas de gestão de Unidades de Conservação (UC), especialmente observando os seus dous principais instrumentos, o plan de manexo eo Consello xestor. Nunha man, a idea de CPN conduce a un entendemento de que o coñecemento científico ea súa validación por unha comunidade de pares estrictamente vinculados á ciencia, por si, non serían suficientes para responder aos retos cada vez máis comúns dunha realidade - sobre todo Socioambiental - inestable, incerta, complexa e por veces incomprendida, demandando así un achegamento e diálogo entre ciencia e política. Noutra man, os plans de manexo son tidos como construcións apoiadas no coñecemento científico articulado, en menor ou maior medida, consciente ou inconscientemente, con tomas de decisións esencialmente políticas, sexa polas circunstancias en que se producen ou aplicados, sexa en razón de contextos históricos , económicos, culturais e socioambientais en que se realizan. O outro instrumento de xestión de UC enfocado, o Consello xestor, emerxe nesta reflexión como espazo potencializado para albergar a ampliación da comunidade de pares na elaboración de plans que recoñecen a complexidade da realidade que rodea a UC. Utilizándose de revisión de bibliografía sobre CNP e apoiándose en aspectos do debate sobre elaboración de plans de manexo e consellos xestores de UC, o traballo busca sinalar puntos de contacto entre as dúas discusións, de cara responder a unha pregunta: que aproximacións iniciais son posibles entre a proposta de CNP e contextos socioambientais especialmente vinculados á xestión de UC?