Algunhas consideracións sobre os dativos non argumentais

Abstract

[Resumo] Existe un grande caos para definir, delimitar e clasificar os que demos en chamar dativos non argumentais, aqueles elementos oracionais que non pertencen ao esquema actancial do verbo porque non veñen exixidos obrigatoriamente por este, mais que desempeñan sen ningunha dúbida unha función importante na configuración do enunciado. A súa similitude formal co tradicionalmente chamado complemento ou obxecto indirecto levou a confusións e interpretacións imprecisas, normalmente asentadas en criterios de carácter semántico, dando lugar a tipoloxías condicionadas polo contexto referencial máis que polos trazos formais que estes dativos posúen. A nosa intención neste breve artigo é a de dar conta de certos aspectos que nos parecen importantes para abordar unha caracterización e unha clasificación dos dativos non argumentais que se pretenda lingüisticamente obxectiva.

[Abstract] We come across a lot ofdifficulties when we try to define, to delimit and to classify the socalled "non-argumentative dative prononus". These are those sentence elements that do not belong to the actantial verbal scheme because they are not compulsorily required by this. However, they play an important role within the configuration ofa text.lts formal similarity with the traditionally called "indirect complement or object" led to misunderstanding or inaccurate interpretations. They are normally based on semantic criteria bringing about typologies conditioned by the referential context rather than by formal fea tures of these dative prononus. Our intention in this briefarticle is to give account ofthe characterization and classification ofnon- argumentative dative pronouns. We will try to do it as objectively as possible from a lingüistic point of view.