Nanosondas de carbono funcionalizadas para el marcaje bioselectivo de proteínas mediante complejos de Au(III)

Loading...
Thumbnail Image

Identifiers

Publication date

Authors

Ignacio Meijoeiro, Pablo

Other responsabilities

Journal Title

Bibliographic citation

Type of academic work

Abstract

[Resumen] El desarrollo de nanosondas fluorescentes dirigidas a dianas biológicas concretas se ha convertido en un foco de investigación destacado dentro del campo del bioimagen. Los puntos de carbono (CDs) destacan como candidatos idóneos para esta aplicación gracias a su biocompatibilidad, baja toxicidad y fotoluminiscencia ajustable, si bien por sí solos carecen de especificidad hacia una diana biológica. Dotarlos de dicha especificidad mediante modificación covalente frente a péptidos o proteínas ofrece ventajas determinantes respecto a las interacciones no covalentes o débiles, ya que evita fenómenos de desorción inespecífica y proporciona un anclaje químico robusto. No obstante, este enfoque conlleva un doble reto: operar bajo condiciones que preserven la integridad de la biomolécula diana y mantener, de forma simultánea, las propiedades ópticas del nanomaterial, requisito indispensable para su posterior detección óptica en tejidos celulares. En el presente trabajo fin de grado se planteó la funcionalización de puntos de carbono dopados con nitrógeno (N-CDs) con el péptido glutatión, empleando como estrategia de unión un complejo organometálico de Au (III) con el ligando hemilábil MeDalPhos, que permite formar de manera selectiva un enlace covalente carbono-azufre con el residuo de cisteína del péptido. Los N-CDs se sintetizaron mediante un tratamiento hidrotermal asistido por microondas y se funcionalizaron posteriormente con una molécula de anclaje, ácido 4-(yodoetinil) benzoico, mediante acoplamiento tipo amida. Los materiales obtenidos a lo largo de la ruta sintética se caracterizaron mediante FTIR, potencial ζ, UV-Vis y fluorescencia. Aunque la funcionalización covalente con la moécula de anclaje se confirmó satisfactoriamente, las etapas posteriores evidenciaron limitaciones ópticas críticas. La incorporación del complejo metálico de Au (III) y la posterior reacción con glutatión provocaron una marcada desactivación de la fluorescencia (quenching) y una pérdida sustancial de la emisión respecto a los N-CDs originales. Este decaimiento de la señal, sumado a la interferencia del ruido de fondo y de posibles especies moleculares libres no purificadas, compromete la aplicabilidad del material final obtenido como agente de bioimagen, subrayando la necesidad de optimizar las condiciones de purificación y coordinación para impedir la extinción radiativa de la nanosonda en futuras aplicaciones biomédicas.
[Abstract] The development of fluorescent nanoprobes targeted to specific biological sites has become a prominent research focus in the field of bioimaging. Carbon dots (CDs) stand out as ideal candidates for this application owing to their biocompatibility, low toxicity, and tunable photoluminescence, although on their own they lack specificity toward biological targets. Endowing them with such specificity via covalent modification toward peptides or proteins offers decisive advantages over noncovalent or weak interactions, as it prevents non-specific desorption phenomena and provides robust chemical anchoring. Nevertheless, this strategy presents a twofold challenge: operating under conditions that preserve the integrity of the target biomolecule while simultaneously maintaining the optical properties of the nanomaterial, which is an essential requirement for optical detection in cellular tissues. In this bachelor’s Thesis, the functionalization of nitrogen-doped carbon dots (N-CDs) with the peptide glutathione was addressed using a chemoselective coupling strategy mediated by an organometallic Au (III) complex bearing the hemilabile MeDalPhos ligand, which enables the selective formation of a carbon–sulfur covalent bond with the cysteine residue of the peptide. The pristine N-CDs were synthesized via microwave-assisted hydrothermal treatment and subsequently functionalized with the anchoring molecule 4-(iodoethynyl)benzoic acid through an amide coupling reaction. The materials obtained across the synthetic pathway were characterized by FTIR, zeta potential, UV-Vis, and fluorescence spectroscopy. Although covalent functionalization with the anchoring molecule was successfully confirmed, subsequent stages revealed critical optical limitations. The incorporation of the Au (III) metal complex and the subsequent reaction with glutathione caused severe fluorescence quenching and a substantial loss of emission compared to the original N-CDs. This signal decay, combined with the interference of background noise and potential unpurified free molecular species, compromises the applicability of the final material as a bioimaging agent, highlighting the necessity of optimizing purification and coordination conditions to avoid the radiative quenching of the nanoprobe in future biomedical applications.
[Resumo] O desenvolvemento de nanosondas fluorescentes dirixidas a dianas biolóxicas concretas converteuse nun foco de investigación destacado dentro do eido da bioimaxe. Os puntos de carbono (CDs) destacan como candidatos idóneos para esta aplicación grazas a sua biocompatibilidade, baixa toxicidade e fotoluminiscencia axustable, se ben por si sos carecen de especificidade cara a unha diana biolóxica. Dotalos de dita especificidade mediante modificación covalente fronte a péptidos ou proteínas ofrece vantaxes determinantes respecto as interaccións non covalentes ou febles, xa que evita fenomenos de desorcion inespecífica e proporciona unha ancoraxe química robusta. Non obstante, este enfoque conleva un dobre reto: operar baixo condicións que preserven a integridade da biomolécula diana e manter, de forma simultánea, as propiedades ópticas do nanomaterial, requisito indispensable para a súa posterior detección óptica en tecidos celulares. No presente traballo de fin de grao expúxose a funcionalización de puntos de carbono dopados con nitróxeno (N-CDs) co péptido glutatión, empregando como estratexia de unión un complexo organometálico de Au (III) co ligando hemilabil MeDalPhos, que permite formar de maneira selectiva un enlace covalente carbono-xofre co residuo de cisteina do péptido. Os N-CDs sintetizaronse mediante un tratamento hidrotermal asistido por microondas e funcionalizaronse posteriormente cunha molécula de ancoraxe, ácido 4-(iodoetinil)benzoico, mediante acoplamento tipo amida. Os materiais obtidos ao longo da ruta sintética caracterizaronse mediante FTIR, potencial ζ, UV-Vis e fluorescencia. Aínda que a funcionalización covalente coa molécula de ancoraxe se confirmou satisfactoriamente, as etapas posteriores evidenciaron limitacións ópticas críticas. A incorporación do complexo metálico de Au (III) e a posterior reacción con glutatión provocaron unha marcada desactivación da fluorescencia (quenching) e unha perda substancial da emisión respecto aos N-CDs orixinais. Este decaemento do sinal, sumado a interferencia do ruído de fondo e de posibles especies moleculares libres non purificadas, compromete a aplicabilidade do material final obtido como axente de bioimaxe, sublinando a necesidade de optimizar as condicións de purificación e coordinación para impedir a extinción radiativa da nanosonda en futuras aplicacións biomedicas.

Description

Editor version

Rights

Os titulares dos dereitos de autor autorizan a visualización do contido desta obra a través de Internet, así como a súa reprodución, gravación en soporte informático ou impresión para uso privado ou con fins de investigación. En ningún caso se permite o uso lucrativo deste documento. Estes dereitos afectan tanto ao resumo da obra como ao seu contido. Los titulares de los derechos de propiedad intelectual autorizan la visualización del contenido de este trabajo a través de Internet, así como su reproducción, grabación en soporte informático o impresión para su uso privado o con fines de investigación. En ningún caso se permite el uso lucrativo de este documento. Estos derechos afectan tanto al resumen del trabajo como a su contenido.