Use this link to cite:
http://hdl.handle.net/2183/28850 Revisión bibliográfica sobre la eficacia de la fisioterapia en la prevención de la inestabilidad crónica de tobillo y sus recidivas
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Iglesias Díaz, Tania
Advisors
Other responsabilities
Universidade da Coruña. Facultade de Fisioterapia
Journal Title
Bibliographic citation
Type of academic work
Academic degree
Abstract
[Resumen] Introducción. La inestabilidad crónica de tobillo es una patología; frecuentemente
ocasionada por una lesión residual, que cursa con una sintomatología variada entre la
que destaca la percepción subjetiva de que el tobillo cede en su estabilidad articular.
Esto se traduce en esguinces de repetición y limitación, por sensación de inseguridad,
ante la realización de las AVDs.
Objetivo. Determinar la evidencia científica existente acerca de la eficacia de diversas
técnicas de Fisioterapia, en pacientes con inestabilidad crónica de tobillo diagnosticada,
o con historia de esguince de tobillo previa; sobre la densidad de incidencia de los
esguinces de tobillo, la sintomatología y las limitaciones en las AVDs, y el rango de
dorsiflexión del tobillo. Como variables secundarias encontramos la fuerza muscular, el
control postural estático y dinámico, la eficacia de las estrategias de rehabilitación
sensorial del tobillo, el balanceo postural y sentido de la posición articular.
Material y método. Este trabajo es una revisión bibliográfica, formada por 10 artículos.
La búsqueda se realizó en las bases de datos Cochrane, Pubmed, PEDro, Scopus,
SPORTDiscus, Web of Science y CINAHL durante los meses de marzo a mayo de 2021.
Se incluyeron ensayos clínicos, revisiones sistemáticas y metaanálisis publicados en los
últimos 6 años en español, inglés y portugués.
Resultados. Se analizaron un total de 10 artículos; de los cuales 5 fueron ensayos
clínicos aleatorizados, 4 revisiones sistemáticas con metaanálisis y 1 revisión
sistemática. Las intervenciones realizadas fueron técnicas de Fisioterapia como
manipulación fascial y tracción sobre la articulación talocrural; programas de
fortalecimiento muscular, entrenamiento neuromuscular y propioceptivo y entrenamiento
del equilibrio y la aplicación de soportes externos.
Conclusiones. A pesar de la diversidad de técnicas de fisioterapia empleadas, la
mayoría parecen ser moderadamente eficaces (puntuación media de 7.8/10 en la Escala
PEDro) en la prevención de esguinces recurrentes y/o de la instauración de la
inestabilidad crónica de tobillo. No obstante, no existe un programa preventivo común
para los sujetos con historia de esguince de tobillo que tenga como objetivo evitar la
instauración de la inestabilidad crónica de tobillo.
[Abstract] Introduction. Chronic ankle instability is a pathology, frequently caused by a residual injury, which presents with a variety of symptoms, including the subjective perception that the ankle is giving way in its joint stability. This results in repeated sprains and limitation, due to a feeling of insecurity, when performing ADLs. Objective. To determine the existing scientific evidence on the efficacy of various physiotherapy techniques in patients with diagnosed chronic ankle instability, or with a history of previous ankle sprain, on the incidence density of ankle sprains, symptomatology and limitations in ADLs, and ankle dorsiflexion range. Secondary variables were muscle strength, static and dynamic postural control, effectiveness of ankle sensory rehabilitation strategies, postural balance, and joint position sense. Methods. This work is a literature review, consisting of 10 articles. The search was conducted in the Cochrane, Pubmed, PEDro, Scopus, SPORTDiscus, Web of Science and CINAHL databases from March to May 2021. Clinical trials, systematic reviews and meta-analyses published in the last 6 years in Spanish, English and Portuguese were included. Outcomes. A total of 10 articles were analysed; of which five were randomized controlled trials, four systematic reviews with meta-analysis and one systematic review. The interventions performed were physiotherapy techniques such as fascial manipulation and traction on the talocrural joint; muscle strengthening programmes, neuromuscular and proprioceptive training and balance training and the application of external supports. Conclusions. Despite the diversity of physiotherapy techniques employed, most appear to be moderately effective (mean score of 7.8/10 on the PEDro Scale) in the prevention of recurrent sprains and/or the development of chronic ankle instability. However, there is no common preventive programme for subjects with a history of ankle sprain aimed at preventing the development of chronic ankle instability.
[Resumo] Introducción. A inestabilidade crónica de nocello é unha patoloxía; frecuentemente ocasionada por unha lesión residual, que curso con unha sintomatoloxía variada entre a que destaca a percepción subxectiva de que o nocello cede na súa estabilidade articular. Isto tradúcese en escordaduras de repetición e limitación, por sensación de inseguridade, ante a realización das AVDs. Obxectivo. Determinar a evidencia científica existente acerca da eficacia de diversas técnicas de Fisioterapia, en pacientes con inestabilidade crónica de nocello diagnosticada, ou con historia de escordadura de nocello previa; sobre a densidade de incidencia das escordaduras, a sintomatoloxía e as limitación nas AVDs, e o rango de dorsiflexión do nocello. Como variables secundarias encontramos a forza muscular, o control postural estático e dinámico, a eficacia das estratexias de rehabilitación sensorial do nocello, o abalo postural e sentido de posición articular. Material y método. Este traballo é unha revisión bibliográfica, formada por 10 artigos. A procura realizouse nas bases de datos Cochrane, Pubmed, PEDro, Scopus, SPORTDiscus, Web of Science e CINAHL durante os meses de marzo a maio de 2021. Incluíronse ensaios clínicos, revisións sistemáticas e metaanálisis publicados nos últimos 6 anos en español, inglés e portugués. Resultados. Analizáronse un total de 10 artigos; cinco foron ensaios clínicos aleatorizados, catro revisións sistemáticas con metaanálisis e unha revisión sistemática. As intervencións realizadas foron técnicas de Fisioterapia como manipulación fascial e tracción sobre a articulación talocrural; programas de fortalecemento muscular, adestramento neuromuscular e propioceptivo e adestramento do equilibrio, e a aplicación de soportes externos. Conclusións. A pesar da diversidade de técnicas de fisioterapia empregadas, a maioría semellan ser moderadamente eficaces (puntuación media de 7.8/10 na Escala PEDro) na prevención de escordaduras recorrentes e/ou da instauración da inestabilidade crónica do nocello; con excepción da tracción talocrural, cuxos beneficios non foron demostrados a longo prazo. Con todo, non existe un programa preventivo común para os suxeitos con historia de escordadura de nocello que teña como obxectivo evitar a instauración da inestabilidade crónica do nocello.
[Abstract] Introduction. Chronic ankle instability is a pathology, frequently caused by a residual injury, which presents with a variety of symptoms, including the subjective perception that the ankle is giving way in its joint stability. This results in repeated sprains and limitation, due to a feeling of insecurity, when performing ADLs. Objective. To determine the existing scientific evidence on the efficacy of various physiotherapy techniques in patients with diagnosed chronic ankle instability, or with a history of previous ankle sprain, on the incidence density of ankle sprains, symptomatology and limitations in ADLs, and ankle dorsiflexion range. Secondary variables were muscle strength, static and dynamic postural control, effectiveness of ankle sensory rehabilitation strategies, postural balance, and joint position sense. Methods. This work is a literature review, consisting of 10 articles. The search was conducted in the Cochrane, Pubmed, PEDro, Scopus, SPORTDiscus, Web of Science and CINAHL databases from March to May 2021. Clinical trials, systematic reviews and meta-analyses published in the last 6 years in Spanish, English and Portuguese were included. Outcomes. A total of 10 articles were analysed; of which five were randomized controlled trials, four systematic reviews with meta-analysis and one systematic review. The interventions performed were physiotherapy techniques such as fascial manipulation and traction on the talocrural joint; muscle strengthening programmes, neuromuscular and proprioceptive training and balance training and the application of external supports. Conclusions. Despite the diversity of physiotherapy techniques employed, most appear to be moderately effective (mean score of 7.8/10 on the PEDro Scale) in the prevention of recurrent sprains and/or the development of chronic ankle instability. However, there is no common preventive programme for subjects with a history of ankle sprain aimed at preventing the development of chronic ankle instability.
[Resumo] Introducción. A inestabilidade crónica de nocello é unha patoloxía; frecuentemente ocasionada por unha lesión residual, que curso con unha sintomatoloxía variada entre a que destaca a percepción subxectiva de que o nocello cede na súa estabilidade articular. Isto tradúcese en escordaduras de repetición e limitación, por sensación de inseguridade, ante a realización das AVDs. Obxectivo. Determinar a evidencia científica existente acerca da eficacia de diversas técnicas de Fisioterapia, en pacientes con inestabilidade crónica de nocello diagnosticada, ou con historia de escordadura de nocello previa; sobre a densidade de incidencia das escordaduras, a sintomatoloxía e as limitación nas AVDs, e o rango de dorsiflexión do nocello. Como variables secundarias encontramos a forza muscular, o control postural estático e dinámico, a eficacia das estratexias de rehabilitación sensorial do nocello, o abalo postural e sentido de posición articular. Material y método. Este traballo é unha revisión bibliográfica, formada por 10 artigos. A procura realizouse nas bases de datos Cochrane, Pubmed, PEDro, Scopus, SPORTDiscus, Web of Science e CINAHL durante os meses de marzo a maio de 2021. Incluíronse ensaios clínicos, revisións sistemáticas e metaanálisis publicados nos últimos 6 anos en español, inglés e portugués. Resultados. Analizáronse un total de 10 artigos; cinco foron ensaios clínicos aleatorizados, catro revisións sistemáticas con metaanálisis e unha revisión sistemática. As intervencións realizadas foron técnicas de Fisioterapia como manipulación fascial e tracción sobre a articulación talocrural; programas de fortalecemento muscular, adestramento neuromuscular e propioceptivo e adestramento do equilibrio, e a aplicación de soportes externos. Conclusións. A pesar da diversidade de técnicas de fisioterapia empregadas, a maioría semellan ser moderadamente eficaces (puntuación media de 7.8/10 na Escala PEDro) na prevención de escordaduras recorrentes e/ou da instauración da inestabilidade crónica do nocello; con excepción da tracción talocrural, cuxos beneficios non foron demostrados a longo prazo. Con todo, non existe un programa preventivo común para os suxeitos con historia de escordadura de nocello que teña como obxectivo evitar a instauración da inestabilidade crónica do nocello.
Description
Editor version
Rights
Os titulares dos dereitos de propiedade intelectual autorizan a visualización do contido deste traballo a través de Internet, así como a súa reproducción, gravación en soporte informático ou impresión para o seu uso privado e/ou con fins de estudo e de investigación. En nengún caso se permite o uso lucrativo deste documento. Estos dereitos afectan tanto ó resumo do traballo como o seu contido Los titulares de los derechos de propiedad intelectual autorizan la visualización del contenido de este trabajo a través de Internet, así como su repoducción, grabación en soporte informático o impresión para su uso privado o con fines de investigación. En ningún caso se permite el uso lucrativo de este documento. Estos derechos afectan tanto al resumen del trabajo como a su contenido





