Use this link to cite:
https://hdl.handle.net/2183/49445 La pieza que falta. CICCM MANSILLA+TUÑÓN+PERALTA
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Advisors
Other responsabilities
Journal Title
Bibliographic citation
Agras, L. P. (2012). La pieza que falta. CICCM Mansilla+Tuñón+Peralta. DARDO Magazine: Art+Architecture+Design, 21, 116-123.
Type of academic work
Academic degree
Abstract
[Resumen] El artículo analiza el proyecto del Centro Internacional de Convenciones de la Ciudad de Madrid (CICCM), diseñado por Luis M. Mansilla, Emilio Tuñón y Matilde Peralta, ganador de un concurso convocado en 2007. La propuesta surge en el contexto de las grandes transformaciones urbanas de Madrid y se emplaza junto a las Cuatro Torres, buscando constituirse en un referente de lo público frente a los símbolos del capital privado.
El edificio adopta la forma de un gran cilindro de 120 metros de diámetro que dialoga con el perfil urbano madrileño y completa visualmente el conjunto de las Cuatro Torres. El proyecto forma parte de la investigación de Mansilla y Tuñón sobre las geometrías circulares y la reutilización de formas arquitectónicas en diferentes contextos.
Además de su potente presencia formal, incorpora criterios de sostenibilidad mediante captación solar, reciclaje de residuos, aprovechamiento de la energía geotérmica y reutilización del agua de lluvia. El programa incluye auditorios, salas de exposiciones, aparcamientos y espacios públicos. La interrupción de las obras debido a la crisis económica de 2011 dejó el proyecto inacabado, convirtiéndolo en una referencia arquitectónica marcada por la ausencia y por el legado de Luis Mansilla.
[Resumo] O artigo estuda o proxecto do Centro Internacional de Convencións da Cidade de Madrid (CICCM), obra de Luis M. Mansilla, Emilio Tuñón e Matilde Peralta, gañadora dun concurso convocado en 2007. A proposta insírese no proceso de transformación urbana de Madrid e pretende converterse nun símbolo do espazo público fronte ao protagonismo das Cuatro Torres. O edificio configúrase como un gran cilindro de 120 metros de diámetro que dialoga coa paisaxe urbana e completa visualmente o conxunto das torres. O proxecto continúa a investigación dos arquitectos sobre as formas circulares, empregadas como ferramenta para resolver programas complexos e crear novas relacións co contorno. A proposta incorpora solucións ambientais baseadas na captación de enerxía solar, a reciclaxe de residuos, o aproveitamento xeotérmico e a reutilización da auga da choiva. O complexo reúne auditorios, espazos expositivos e zonas públicas. A paralización das obras durante a crise económica de 2011 impediu a súa finalización e converteu o proxecto nun exemplo significativo da arquitectura española recente e do legado intelectual de Luis Mansilla.
[Abstract] The article examines the International Convention Center of Madrid (CICCM), designed by Luis M. Mansilla, Emilio Tuñón and Matilde Peralta, which won a public competition in 2007. Conceived as part of Madrid’s major urban transformation projects, the building was intended to act as a public landmark in contrast to the nearby Four Towers business district. The project is characterized by a massive cylindrical volume measuring 120 meters in diameter, creating a strong visual dialogue with the surrounding skyline. It reflects Mansilla and Tuñón’s ongoing exploration of circular geometries and their capacity to generate flexible architectural solutions. The design incorporates sustainable strategies, including solar energy collection, waste recycling systems, geothermal energy use, and rainwater harvesting. The program combines auditoriums, exhibition spaces, parking facilities and public areas. Construction was halted during the economic crisis of 2011, leaving the project unfinished and reinforcing its symbolic value within contemporary Spanish architecture and the legacy of Luis Mansilla.
[Resumo] O artigo estuda o proxecto do Centro Internacional de Convencións da Cidade de Madrid (CICCM), obra de Luis M. Mansilla, Emilio Tuñón e Matilde Peralta, gañadora dun concurso convocado en 2007. A proposta insírese no proceso de transformación urbana de Madrid e pretende converterse nun símbolo do espazo público fronte ao protagonismo das Cuatro Torres. O edificio configúrase como un gran cilindro de 120 metros de diámetro que dialoga coa paisaxe urbana e completa visualmente o conxunto das torres. O proxecto continúa a investigación dos arquitectos sobre as formas circulares, empregadas como ferramenta para resolver programas complexos e crear novas relacións co contorno. A proposta incorpora solucións ambientais baseadas na captación de enerxía solar, a reciclaxe de residuos, o aproveitamento xeotérmico e a reutilización da auga da choiva. O complexo reúne auditorios, espazos expositivos e zonas públicas. A paralización das obras durante a crise económica de 2011 impediu a súa finalización e converteu o proxecto nun exemplo significativo da arquitectura española recente e do legado intelectual de Luis Mansilla.
[Abstract] The article examines the International Convention Center of Madrid (CICCM), designed by Luis M. Mansilla, Emilio Tuñón and Matilde Peralta, which won a public competition in 2007. Conceived as part of Madrid’s major urban transformation projects, the building was intended to act as a public landmark in contrast to the nearby Four Towers business district. The project is characterized by a massive cylindrical volume measuring 120 meters in diameter, creating a strong visual dialogue with the surrounding skyline. It reflects Mansilla and Tuñón’s ongoing exploration of circular geometries and their capacity to generate flexible architectural solutions. The design incorporates sustainable strategies, including solar energy collection, waste recycling systems, geothermal energy use, and rainwater harvesting. The program combines auditoriums, exhibition spaces, parking facilities and public areas. Construction was halted during the economic crisis of 2011, leaving the project unfinished and reinforcing its symbolic value within contemporary Spanish architecture and the legacy of Luis Mansilla.





