Use this link to cite:
http://hdl.handle.net/2183/20268 Inversión privada, gasto público y presión tributaria
Loading...
Identifiers
Publication date
Authors
Brito Gaona, Luis Felipe
Advisors
Other responsabilities
Journal Title
Bibliographic citation
Type of academic work
Abstract
[Resumen]
Esta
tesis
doctoral
analiza
los
determinantes
de
la
inversión
privada,
usando
como
punto
de
partida
la
hipótesis
de
Harberger
(1964),
que
predice
que
los
cambios
en
la
presión
tributaria
y
la
actuación
del
Estado
afectan
significativamente
a
la
inversión
privada.
El
capítulo
1
busca
evidencia
empírica
acerca
de
si
un
aumento
de
los
impuestos,
del
gasto
público
y
en
general,
un
estado
muy
intervencionista
estimula
o
desestimula
la
inversión
privada
en
América
Latina.
Usando
los
mismos
determinantes
de
la
inversión
privada
que
Caballero-‐Urdiales
y
López-‐Gallardo
(2012),
extendemos
su
análisis
de
cinco
países
latinoamericanos
a
toda
América
Latina.
Los
resultados
a
partir
de
nuestras
elasticidades
estimadas
muestran
evidencia
consistente
con
tres
hipótesis:
(1)
que
la
presión
tributaria
(impuestos
sobre
renta
y
consumo)
tiene
efectos
significativos
en
la
inversión
privada;
(2)
que
la
inversión
pública
tiene
un
efecto
de
crowding
out
con
la
inversión
privada;
(3)
y
que
para
estimular
la
inversión
privada,
se
prefiere
que
el
gobierno
sea
poco
intervencionista.
El
capítulo
2
usando
el
mismo
modelo
que
Caballero-‐Urdiales
et
al
(2012)
y
Brito-‐Gaona
e
Iglesias
(2017a)
aplicaron
a
países
latino-‐americanos,
extendemos
su
análisis
a
la
Unión
Europea
(UE)
para
analizar
los
determinantes
de
la
inversión
privada.
Los
resultados
muestran
evidencia
consistente
con
tres
hipótesis
muy
diferentes
a
las
encontradas
para
América
Latina:
Primero,
a
corto
plazo,
impuestos
sobre
consumo
y
sobre
la
renta
tienen
efectos
significativos
sobre
la
inversión
privada,
mientras
que
en
el
largo
plazo,
solo
el
impuesto
sobre
la
renta
es
significativo
pero
con
signo
positivo
en
lugar
de
negativo
como
sucede
en
América
Latina.
Ello
se
puede
justificar
ya
que
en
la
UE
y
en
Europa
en
general,
los
impuestos
a
la
renta
de
entidades
corporativas
son
de
las
más
bajas
a
nivel
mundial
y
más
bajas
que
en
América
Latina.
El
riesgo
de
la
inversión
privada
es
en
alta
medida
soportado
por
dichas
entidades
corporativas,
y
aumentos
de
los
impuestos
a
la
renta
no
corporativos
fomenta
la
inversión
al
buscar
los
inversores
beneficiarse
de
la
ventaja
fiscal
de
los
impuestos
de
la
renta
corporativos
versus
los
no
corporativos.
Segundo,
al
contrario
que
en
Latino-‐América,
la
inversión
pública
tiene
un
efecto
crowding
in
con
la
inversión
privada,
a
corto
y
a
largo
plazo.
Y
tercero,
para
estimular
la
inversión
privada,
el
efecto
de
la
intervención
estatal
es
claramente
positivo
tanto
a
corto
como
a
largo
plazo,
de
nuevo
en
contraposición
a
lo
que
ocurre
en
América
Latina.
El
capítulo
3
analiza
empíricamente
los
determinantes
de
la
inversión
privada
en
las
24
provincias
de
Ecuador
en
el
periodo
2007-‐2014.
Dado
que
nuestro
análisis
es
a
nivel
provincial
y
no
podemos
usar
el
tipo
de
cambio
como
variable
representativa
del
sector
exterior
(como
hace
la
literatura
previa
del
análisis
de
los
determinantes
de
la
inversión
privada
–ver
Mendoza
et
al
(1997),
Caballero
et
al
(2012)
y
Brito-‐Gaona
e
Iglesias
(2017a,
2017b)-‐),
la
principal
novedad
que
proponemos
en
este
artículo
es
el
uso
de
las
remesas
para
capturar
la
influencia
del
sector
exterior
ecuatoriano.
Nuestros
resultados
muestran
evidencia
a
favor
de
tres
hipótesis:
(1)
a
corto
plazo,
la
presión
tributaria
(impuestos
sobre
renta
y
consumo)
tiene
efectos
significativos
en
la
inversión
privada
mientras
que
a
largo
plazo
sólo
el
gasto
público
y
las
remesas
son
significativas;
(2)
la
inversión
pública
tiene
un efecto
de
crowding
out
con
la
inversión
privada
tanto
a
corto
como
a
largo
plazo;
(3)
y
que
para
estimular
la
inversión
privada,
se
prefiere
que
el
gobierno
sea
poco
intervencionista
tanto
a
corto
como
a
largo
plazo,
siendo
ésta
la
misma
conclusión
que
la
obtenida
por
Brito-‐
Gaona
e
Iglesias
(2017a)
para
todos
los
países
de
América
Latina.
Estas
conclusiones
son
especialmente
importantes
en
un
país
como
Ecuador,
donde
de
acuerdo
con
la
CEPAL
(2012),
el
gasto
fiscal
del
Ecuador
con
relación
al
producto
interno
bruto
(PIB)
es
el
más
elevado
de
América
Latina.
Con
estos
datos
podemos
inferir
que
el
Ecuador
es
uno
de
los
países
con
más
peso
del
sector
público,
en
relación
con
el
PIB,
pues
el
gasto
fiscal
de
2012
equivale
al
30.5%
del
PIB
y
el
de
América
Latina
a
22.9%.
Nuestro
análisis
empírico
muestra
además
clara
evidencia
de
la
importancia
que
está
teniendo
las
remesas
en
el
incremento
de
la
inversión
privada
en
Ecuador.
[Abstract] This doctoral thesis analyzes the determinants of private investment, using as a starting point Harberger´s hypothesis (1964), which predicts that changes in tax pressure and government´s performance significantly affect private investment. Chapter 1 looks for empirical evidence to show if a very interventionist government stimulates or not private investment in Latin America. Using the same model as Caballero-‐ Urdiales y López-‐Gallardo (2012), we extend their analysis from five Latin-‐American countries to all Latin America. The results from our estimated elasticities show evidence in support of three hypothesis: (1) that tax burden (taxes on income and consumption) has significant effects on private-‐investment; (2) that public investment has a crowding out effect with private investment; (3) and that in order to stimulate private investment, the government should have very little intervention. In chapter 2, and using the same model of Caballero-‐Urdiales et al (2012) and Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a) that was applied to Latin-‐American countries, we extend their analysis to the European Union (EU) in order to analyze the determinants of private investment. Results show consistent evidence with three hypotheses that are very different from those found in Latin-‐America: First, in the short-‐run, both consumption and income taxes have significant effects on private investment, while in the long run, only income taxes are significant although with a positive instead of a negative sign as in Latin-‐America. This can be justified because in the EU and Europe in general, corporate income taxes are the lowest at world level and much lower than in Latin-‐America. Risk investment is, in large extend, supported by those corporate firms, and increases in non-‐corporative income taxes increase investment because investors look for fiscal benefits in corporate income taxes versus non-‐ corporative ones. Second, opposite to what happens in Latin-‐America, public investment has a crowding in effect with private investment both in the short and in the long run. And third, in order to stimulate private investment, government intervention has a positive effect both in the short and the long term, again opposite to what happens in Latin-‐America. Finally, chapter 3 analyzes empirically the determinants of private investment in the 24 provinces in Ecuador in the 2007-‐2014 period. Since our analysis is at the province level and we cannot use the exchange rate as the representative variable of the foreign sector (as it is done in all previous literature about the determinants of private investment –see Mendoza et al (1997), Caballero et al (2012) and Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a, 2017b)-‐), the main novelty that we propose in this chapter is the use of remittances to capture the effect of the foreign sector in Ecuador. Our results show evidence in favor of three hypotheses: (1) in the short run, tax burden (taxes on revenue and consumption) has significant effects on private investment while in the long term only public expenditure and remittances are statistically significant; (2) public investment has a crowding out effect with private investment both in the short and long term; (3) and that in order to stimulate private investment, the government should have very little intervention, agreeing with the same conclusion found in Brito-‐Gaona and Iglesias (2017a) for all countries in Latin America. These conclusions are 7 especially important in a country such as Ecuador, where according to CEPAL (2012), Ecuador has the highest fiscal expenditure in relation to gross domestic product (GDP) of Latin America. Therefore, we can infer that Ecuador is one of the countries with highest weight of its public sector, in relation to the GDP, since fiscal expenditure in 2012 is equivalent to 30.5% of the GDP while in Latin America is only 22.9%. Our empirical analysis shows also clear evidence of the importance that remittances are having in the increase of private investment in Ecuador.
[Resumo] Esta tese doutoral analiza os determinantes do investimento privado, utilizando como punto de partida a hipótese de Harberger (1964), que prevé que os cambios na carga tributaria e acción do Estado afecta significativamente o investimento privado. O capítulo 1 busca evidencia empírica acerca de se un aumento dos impostos, do gasto público e en xeral, un estado moi intervencionista estimula ou desestimula o investimento privado en América Latina. Usando os mesmos determinantes do investimento privado que Caballero-‐Urdiales e López-‐Gallardo (2012), estendemos a súa análise de cinco países latinoamericanos a toda América Latina. Os resultados a partir das nosas elasticidades estimadas mostran evidencia consistente con tres hipóteses: (1) que a presión tributaria (impostos sobre renda e consumo) ten efectos significativos no investimento privado; (2) que o investimento público ten un efecto de crowding out co investimento privado; (3) e que para estimular o investimento privado, prefírese que o goberno sexa pouco intervencionista. O capítulo 2, usando o mesmo modelo que Caballero-‐Urdiales et al (2012) e Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a) aplicaron a países latino-‐americanos, estendemos a súa análise á Unión Europea (UE) para analizar os determinantes do investimento privado. Os resultados mostran evidencia consistente con tres hipóteses moi diferentes ás atopadas para América Latina: Primeiro, a curto prazo, impostos sobre consumo e sobre a renda teñen efectos significativos sobre o investimento privado, mentres que no longo prazo, só o imposto sobre a renda é significativo pero con signo positivo en lugar de negativo como sucede en América Latina. Iso pódese xustificar xa que na UE e en Europa en xeral, os impostos á renda de entidades corporativas son das máis baixas a nivel mundial e máis baixas que en América Latina. O risco do investimento privado é en alta medida soportado polas devanditas entidades corporativas, e aumentos dos impostos á renda non corporativos fomenta o investimento ao buscar os investidores beneficiarse da vantaxe fiscal dos impostos da renda corporativos versus os non corporativos. Segundo, ao contrario que en Latino-‐América, o investimento público ten un efecto crowding in co investimento privado, a curto e a longo prazo. E terceiro, para estimular o investimento privado, o efecto da intervención estatal é claramente positivo tanto a curto como a longo prazo, de novo en contraposición ao que ocorre en América Latina. O capítulo 3 analiza empíricamente os determinantes do investimento privado nas 24 provincias de Ecuador no período 2007-‐2014. Dado que a nosa análise é a nivel provincial e non podemos usar o tipo de cambio como variable representativa do sector exterior (como fai a literatura previa da análise dos determinantes do investimento privado -‐ver Mendoza et al (1997), Caballero et al (2012) e Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a, 2017b)-‐), a principal novidade que propoñemos neste artigo é o uso das remesas para capturar a influencia do sector exterior ecuatoriano. Os nosos resultados mostran evidencia a favor de tres hipóteses: (1) a curto prazo, a presión tributaria (impostos sobre renda e consumo) ten efectos significativos no investimento privado mentres que a longo prazo só o gasto público e as remesas son significativas; (2) o investimento público ten un efecto de crowding out co investimento privado tanto a curto como a longo prazo; (3) e que para estimular o investimento privado, prefírese que o goberno sexa pouco intervencionista tanto a curto como a longo prazo, sendo ésta a mesma conclusión que a obtida por Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a) para todos os países de América Latina. Estas conclusións son especialmente importantes nun país como Ecuador, onde de acordo coa CEPAL (2012), o gasto fiscal do Ecuador con relación ao produto interno bruto (PIB) é o máis elevado de América Latina. Con estes datos podemos inferir que o Ecuador é un dos países con máis peso do sector público, en relación co PIB, pois o gasto fiscal de 2012 equivale ao 30.5% do PIB e o de América Latina a 22.9%. A nosa análise empírica mostra ademais clara evidencia da importancia que está a ter as remesas no incremento do investimento privado en Ecuador.
[Abstract] This doctoral thesis analyzes the determinants of private investment, using as a starting point Harberger´s hypothesis (1964), which predicts that changes in tax pressure and government´s performance significantly affect private investment. Chapter 1 looks for empirical evidence to show if a very interventionist government stimulates or not private investment in Latin America. Using the same model as Caballero-‐ Urdiales y López-‐Gallardo (2012), we extend their analysis from five Latin-‐American countries to all Latin America. The results from our estimated elasticities show evidence in support of three hypothesis: (1) that tax burden (taxes on income and consumption) has significant effects on private-‐investment; (2) that public investment has a crowding out effect with private investment; (3) and that in order to stimulate private investment, the government should have very little intervention. In chapter 2, and using the same model of Caballero-‐Urdiales et al (2012) and Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a) that was applied to Latin-‐American countries, we extend their analysis to the European Union (EU) in order to analyze the determinants of private investment. Results show consistent evidence with three hypotheses that are very different from those found in Latin-‐America: First, in the short-‐run, both consumption and income taxes have significant effects on private investment, while in the long run, only income taxes are significant although with a positive instead of a negative sign as in Latin-‐America. This can be justified because in the EU and Europe in general, corporate income taxes are the lowest at world level and much lower than in Latin-‐America. Risk investment is, in large extend, supported by those corporate firms, and increases in non-‐corporative income taxes increase investment because investors look for fiscal benefits in corporate income taxes versus non-‐ corporative ones. Second, opposite to what happens in Latin-‐America, public investment has a crowding in effect with private investment both in the short and in the long run. And third, in order to stimulate private investment, government intervention has a positive effect both in the short and the long term, again opposite to what happens in Latin-‐America. Finally, chapter 3 analyzes empirically the determinants of private investment in the 24 provinces in Ecuador in the 2007-‐2014 period. Since our analysis is at the province level and we cannot use the exchange rate as the representative variable of the foreign sector (as it is done in all previous literature about the determinants of private investment –see Mendoza et al (1997), Caballero et al (2012) and Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a, 2017b)-‐), the main novelty that we propose in this chapter is the use of remittances to capture the effect of the foreign sector in Ecuador. Our results show evidence in favor of three hypotheses: (1) in the short run, tax burden (taxes on revenue and consumption) has significant effects on private investment while in the long term only public expenditure and remittances are statistically significant; (2) public investment has a crowding out effect with private investment both in the short and long term; (3) and that in order to stimulate private investment, the government should have very little intervention, agreeing with the same conclusion found in Brito-‐Gaona and Iglesias (2017a) for all countries in Latin America. These conclusions are 7 especially important in a country such as Ecuador, where according to CEPAL (2012), Ecuador has the highest fiscal expenditure in relation to gross domestic product (GDP) of Latin America. Therefore, we can infer that Ecuador is one of the countries with highest weight of its public sector, in relation to the GDP, since fiscal expenditure in 2012 is equivalent to 30.5% of the GDP while in Latin America is only 22.9%. Our empirical analysis shows also clear evidence of the importance that remittances are having in the increase of private investment in Ecuador.
[Resumo] Esta tese doutoral analiza os determinantes do investimento privado, utilizando como punto de partida a hipótese de Harberger (1964), que prevé que os cambios na carga tributaria e acción do Estado afecta significativamente o investimento privado. O capítulo 1 busca evidencia empírica acerca de se un aumento dos impostos, do gasto público e en xeral, un estado moi intervencionista estimula ou desestimula o investimento privado en América Latina. Usando os mesmos determinantes do investimento privado que Caballero-‐Urdiales e López-‐Gallardo (2012), estendemos a súa análise de cinco países latinoamericanos a toda América Latina. Os resultados a partir das nosas elasticidades estimadas mostran evidencia consistente con tres hipóteses: (1) que a presión tributaria (impostos sobre renda e consumo) ten efectos significativos no investimento privado; (2) que o investimento público ten un efecto de crowding out co investimento privado; (3) e que para estimular o investimento privado, prefírese que o goberno sexa pouco intervencionista. O capítulo 2, usando o mesmo modelo que Caballero-‐Urdiales et al (2012) e Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a) aplicaron a países latino-‐americanos, estendemos a súa análise á Unión Europea (UE) para analizar os determinantes do investimento privado. Os resultados mostran evidencia consistente con tres hipóteses moi diferentes ás atopadas para América Latina: Primeiro, a curto prazo, impostos sobre consumo e sobre a renda teñen efectos significativos sobre o investimento privado, mentres que no longo prazo, só o imposto sobre a renda é significativo pero con signo positivo en lugar de negativo como sucede en América Latina. Iso pódese xustificar xa que na UE e en Europa en xeral, os impostos á renda de entidades corporativas son das máis baixas a nivel mundial e máis baixas que en América Latina. O risco do investimento privado é en alta medida soportado polas devanditas entidades corporativas, e aumentos dos impostos á renda non corporativos fomenta o investimento ao buscar os investidores beneficiarse da vantaxe fiscal dos impostos da renda corporativos versus os non corporativos. Segundo, ao contrario que en Latino-‐América, o investimento público ten un efecto crowding in co investimento privado, a curto e a longo prazo. E terceiro, para estimular o investimento privado, o efecto da intervención estatal é claramente positivo tanto a curto como a longo prazo, de novo en contraposición ao que ocorre en América Latina. O capítulo 3 analiza empíricamente os determinantes do investimento privado nas 24 provincias de Ecuador no período 2007-‐2014. Dado que a nosa análise é a nivel provincial e non podemos usar o tipo de cambio como variable representativa do sector exterior (como fai a literatura previa da análise dos determinantes do investimento privado -‐ver Mendoza et al (1997), Caballero et al (2012) e Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a, 2017b)-‐), a principal novidade que propoñemos neste artigo é o uso das remesas para capturar a influencia do sector exterior ecuatoriano. Os nosos resultados mostran evidencia a favor de tres hipóteses: (1) a curto prazo, a presión tributaria (impostos sobre renda e consumo) ten efectos significativos no investimento privado mentres que a longo prazo só o gasto público e as remesas son significativas; (2) o investimento público ten un efecto de crowding out co investimento privado tanto a curto como a longo prazo; (3) e que para estimular o investimento privado, prefírese que o goberno sexa pouco intervencionista tanto a curto como a longo prazo, sendo ésta a mesma conclusión que a obtida por Brito-‐Gaona e Iglesias (2017a) para todos os países de América Latina. Estas conclusións son especialmente importantes nun país como Ecuador, onde de acordo coa CEPAL (2012), o gasto fiscal do Ecuador con relación ao produto interno bruto (PIB) é o máis elevado de América Latina. Con estes datos podemos inferir que o Ecuador é un dos países con máis peso do sector público, en relación co PIB, pois o gasto fiscal de 2012 equivale ao 30.5% do PIB e o de América Latina a 22.9%. A nosa análise empírica mostra ademais clara evidencia da importancia que está a ter as remesas no incremento do investimento privado en Ecuador.
Description
Editor version
Rights
Os titulares dos dereitos de propiedade intelectual autorizan a visualización do contido desta tese a través de Internet, así como a súa reproducción, gravación en soporte informático ou impresión para o seu uso privado e/ou con fins de estudo e de investigación. En nengún caso se permite o uso lucrativo deste documento. Estos dereitos afectan tanto ó resumo da tese como o seu contido Los titulares de los derechos de propiedad intelectual autorizan la visualización del contenido de esta tesis a través de Internet, así como su repoducción, grabación en soporte informático o impresión para su uso privado o con fines de investigación. En ningún caso se permite el uso lucrativo de este documento. Estos derechos afectan tanto al resumen de la tesis como a su contenido







