A influencia das linguas dominantes no desenvolvemento de políticas de linguaxe non-sexista en linguas subordinadas: análise do cado do galés

Abstract

[Resumo] Partindo dunha análise do caso concreto das propostas para a elaboración dunha política oficial de linguaxe non-sexista para o galés, este artigo, por unha parte, explora como a condición de lingua subordinada inflúe nas decisións estratéxicas perante a planificación non-androcéntrica e, por outra parte, indaga nas posíbeis implicacións que supón a translación mecánica de estratexias elaboradas previamente para a correspondente lingua dominante, sobre todo ao existiren diferenzas substanciais entre as dúas linguas en cuestión (o galés e o inglés) no xeito de reflectiren o xénero ‘biolóxico’ dos referentes humanos a través das súas respectivas gramáticas. Asemade, o artigo contrasta as posíbeis repercusións de determinadas estratexias, denominadas ‘neutralización’, ‘explicitación’ e ‘transgresión radical’. Aínda recoñecendo as diferenzas que existen entre as diversas linguas subordinadas en función das súas respectivas situacións e marcos de desenvolvemento, o artigo conclúe que as reformas non-androcéntricas non son incompatíbeis coa preservación de linguas ameazadas, de forma que poden –e deben– pasar a formar parte integral dos esforzos xerais de planificación lingüística.[Abstract] Based on an analysis of the case of the proposals for the official non-sexist language policy for Welsh, on the one hand, this paper explores to what extent strategic decisions regarding the implementation of non-androcentric are affected by the subordinated status of such languages, whilst at the same time discussing the possible implications of mechanically importing strategies previously drawn up for the dominant language, especially in cases where there is a significant discrepancy between the way either language (in this case Welsh and English) linguistically encode the ‘biological’ gender of human referents. The article goes on to compare the possible repercussions caused by the application of three the main of strategies, labelled ‘neutralisation’, ‘explicitation’ and ‘radical/disruptive’. Whilst recognising that not all subordinated languages share the same characteristics and framework, the paper concludes that non-androcentric language reform ventures are not incompatible with the conservation of endangered languages, making it not only possible but necessary to integrate them into the wider language planning framework.